Malawi 2008 - Matunkha project

Vandaag mochten we tijdens de startzondag ons Malawiproject presenteren aan de kerkgemeente, die we erg dankbaar zijn, want dankzij ondermeer hun bijdrage konden wij een huis bouwen in Malawi.

Van te voren was het een beetje een rommeltje met het opstellen van de beamer. Er was ook wat onduidelijkheid over waar we moesten gaan zitten. Er waren wat plaatsen gereserveerd, maar dat kon ook voor de ambtsdragers zijn. Uiteindelijk gingen we met zijn allen, met uitzondering van Maarten die oppasdienst had, in onze Dutchcrewt-shirts, maar ergens anders zitten. Echter Wouter was wel op de gereserveerde plaatsen gaan zitten, waar uiteindelijk de ambtsdragers bij gingen zitten. Wij dachten dat hij verkeerd was gaan zitten en dit niet meer wist te coörigeren, maar hij had, net voor de transferperiode sloot, besloten bezoeker te worden. Een leuke verrassing.

Rosa & Steven gingen mee met de kindernevendienst. Zij hadden een typisch Malawiaans kinderprogramma verzonnen. Ze toonden de kinderen de Mozes-legofilmpjes, maakten armbandjes en dronken limonade (sobo). Ik vond het jammer dat daar in de dienst geen aandacht meer voor was.

Aan het eind van de dienst kregen we even de gelegenheid om de gemeente enthousiast te maken voor onze presentatie na afloop van de dienst. Bastiaan begon enthousiast over de omstandigheden die we in Malawi aantroffen. Het was een wat langdradig verhaal, maar hij vertelde wel leuke dingen. Ook Martijn had een goed verhaal over het bouwen. Susan vertelde leuk over kinderprogramma, waarna we het Afrikaans klinkende lied ‘It’s well’ zongen met zijn allen in vier talen. Zelfs volwassenen sloten zich aan terwijl wij klappend door de kerk liepen, zoals we ook in Malawi deden. Ook zongen we nog ‘Umoza (samen) in de naam van Jezus’. Steven deed aan het wat rommelige eind nog een mooi gebed uit een Afrikaans gebedenboekje.

Na afloop van de dienst presenteerde Dennis, onder een behoorlijke belangstelling, nog de uitjes, ik deed een verhaal over de derde week, toen we met zijn vieren overbleven en Maarten deed nog wat anekdotes bij een fotopresentatie. Jammer dat niet alle foto’s waren omgedraaid..
het nadeel was, dat hij tijdens de andere presentaties niet aanwezig was, waardoor er soms wat overlap in zat.

Na deze flinke zit serveerden wij de resterende drank van de EK-actie en Malawiaanse sumoza’s, die Bastiaan en ik gisteren gemaakt hadden. We hadden er uiteindelijk honderd gemaakt, dat bleek zeer goed ingeschat, maar dat was een flink karwei geweest. De sumoza’s met Italiaanse groenten waren wat vet, maar ze smaakten wel goed. Er zat ook een specialsumoza tussen, met als vulling enkel bladerdeeg, ik ben benieuwd wie daar van genoten heeft. Gisteren wist Elise in ieder geval haar specialsumoza met een senseo-pad erin, als dank voor haar goede hulp, zeer te waarderen!

Nu ook de vier musketiers veilig thuis zijn aangekomen, is het Malawiaanse avontuur voor iedereen definitief voorbij.

Zondagmorgen om 6.00 uur vertrokken we vanaf het Matunkha Centre met de rode auto naar Lilongwe, de hoofdstad van Malawi, waar ons vliegtuig vandaan vertrekt. De auto gaat een stuk vlugger dan het busje en de reis verloopt voorspoedig. We zien een stuk meer dan op de heenweg, want toen hebben we eigenlijk met name de binnenkant van onze ogen gezien.

Voor we vertrekken hebben we samen met Tiem nog een afsluitende lunch op het vliegveld. Hij mocht voor 5 kwacha (2,5 cent) ook naar binnen om de vliegtuigen te bekijken. Tijdens ons etentje wordt Tiem opgebeld door Vasco, die Joop & Annie vanuit hun excursie naar het vliegveld zou brengen, voor hun vlucht die vlak na de onze gepland stond. Vasco had bij een rotonde de verkeerde afslag genomen en moet daarom de volgende dag voorkomen bij de Officier van Justitie. Dit zou betekenen dat onze vrienden van de Biebelbelt het vliegtuig zouden missen. Hoe het allemaal is afgelopen weten wij ook niet, maar we zijn zeer benieuwd.

De vlucht naar Nairobi verloopt voorspoedig. Aangekomen op het vliegveld proberen wij ons hotel te regelen. We zijn na het debacle van onze groepsmaatjes licht gespannen. We worden van het kastje naar de muur gestuurd, maar uiteindelijk blijkt dat we door de duane moeten en daarachter de hotelchecks kunnen worden opgehaald. Hiervoor is wel een transitvisum nodig van 20 dollar/euro. We gokken het er maar op. We krijgen er in ieder geval een dikke stempel voor in onze paspoorten.  

Achter de douane zijn de hotelchecks snel geregeld. Het betreffende hotel is het meest dichtbij mogelijke hotel. We moeten een kwartiertje met een busje. De chauffeur weet nog te vertellen dat we vanaf het vliegveld mogelijk morgen nog giraffen, zebra’s en buffels kunnen zien. Hoewel onze hoop hierop erg groot was, is dat helaas niet gebeurd. Onderweg staan we versteld van de contrasten tussen Nairobi en Malawi. In één oogopslag zien we meer auto’s dan we op de hele rit van 450 kilometer van het Matunkha Centre, over de enige grote weg in Malawi, richting Lilongwe gezien hebben. Ook de bebouwing is aanzienlijk verder ontwikkeld in Nairobi.

Als we aankomen bij het Panari-hotel valt onze mond open. We worden ontvangen door een piccolo en mogen via een rode loper naar binnen. Het blijkt om een zogenaamd vijf-sterrenhotel te gaan en daar waren we niet echt op gekleed. Als de Flodders in Amerika stappen we de schitterende hal binnen. We krijgen twee eenpersoonskamers en een tweepersoonskamer toegewezen. Met zijn allen nemen we een kijkje in onze kamers. Onze kamers zijn voorzien van mini-bar, bidet, televisie, maar wat ons het meest grote vreugde deed was het bad! Ons leedvermaak ten opzichte van onze groepsmaatjes die een week eerder op het vliegveld hadden geslapen werd nog groter toen wij ons hadden opgefrist en naar het restaurant gingen. Na een soepje, konden we kiezen uit een gigantisch en overheerlijk buffet. Met alle respect voor het prima voedsel dat we hebben gegeten op het Matunkha Centre, dit was toch van andere orde en we hebben onze bordjes gretig volgeschept en leeggegeten. Na dit geweldige diner hebben we ons flink laten weken in de badden. Desondanks waren de handdoeken nog aardig bruin. Hierna hebben we heerlijk geslapen.

Om 5 uur werden we gewekt door de wake up call, zodat we ons laatste vliegtuig op tijd kunnen halen. In het vliegtuig blijkt dat er al mensen zitten op de voor ons toegewezen plaatsen en dat er zelfs een toegewezen plaats niet eens bestaat. Gelukkig krijgen we een alternatieve plaats aangewezen met aanzienlijk meer beenruimte waardoor ook de laatste etappe goed verloopt.

Op Schiphol lijken er dan toch nog even wat probleempjes voor te doen. De kitschie-wandelstok van Bastiaan, die apart vervoerd is, lijkt verdwenen en Steven is zijn mobiel in het vliegtuig verdwenen, maar na wat moeite komen beiden weer boven water. Als we door de douane komen worden we hartelijk ontvangen door de familie Westra & Liebrecht en ook Wouter is aanwezig. Aan ons avontuur is dan echt een einde gekomen.

Zojuist een SMS-bericht ontvangen van Steven en Dieuwke. In tegenstelling tot de eerste groep, verblijven zij in Nairobi wel in een fatsoenlijk hotel. Welterusten en een goede laatste deel van de reis gewenst!

Zojuist kregen we een mail van Bert Nanninga uit Malawi. Onze vier luxepaarden zijn naar het dorp gebracht. Hij liet in het midden of dit uit vrije wil was, of omdat ze zich toch wel erg als vakantiegangers begonnen te gedragen. Read the rest of this entry »

Dinsdag was het ons moment voor de culturele tour. Vol goede moed zaten we de hele 10 minuten in de jeep totdat we er alweer waren. Aangekomen bleek de veelbesproken Chief afwezig te zijn. We zagen echter wel de pottenbakster aan het werk. Even later bleek ook de fuikenmaker afwezig, net als de smid. Volgens onze guide was de maker van zeis- en bijlhandvatten niet interessant en dus sloegen we die ook over…. Read the rest of this entry »

Wist je dat..

- Agnes de laatste week steeds vroeger naar bed wil

- het restaurant al om 20.30 uur sluit en we de watchman om 21.30 uur slapend op het bankje voor het restaurant aantreffen

- Bastiaan na een stevige speech van Bert overgestapt is van de dochters van de Nanninga’s naar de Malawiaanse meisjes

- Alex zich in Afrika op een gegeven moment zelfs twee keer per dag douchde Read the rest of this entry »

Wist je dat:

- 4 mensen op de knieën gingen voor Fred en Ed
- er gaten in de muskietennetten zaten
- Rosa op basis van een puntensysteem haar vriend uitzoekt
- Siegrit hier op een Secret-mission was
- de plaatselijke arbeiders bij het huis zich het zweet in hun bilnaad hebben gewerkt, terwijl de arbeiders bij de garage een maaltijd uit hun neus gegeten hebben
- de hond van Tiem en Ineke volgens Bert slimmer is dan Tiem en Ineke samen Read the rest of this entry »

We hebben eindelijk weer internet en kunnen nu weer wat van ons laten horen en de berichten van onze reisgenoten en reacties lezen.

We hebben een rustig weekend gehad. We zijn naar de markt in Rumphi geweest. We hebben daar veel bekenden gezien van het Matunkha Centre.  De mensen waren erg behulpzaam bij het vinden van de juiste winkeltjes. Read the rest of this entry »